In memoriam Ariën Stigter, vaatchirurg
Rond je vijftigste ben je als chirurg op je best. Je hebt naast een goed fysiek gestel en ruime levenservaring, het hele operatie pallet binnen je specialisme al vele malen gedaan. Ook heb je alle mogelijke complicaties al gezien of meegemaakt. Je blijft rustig in onvoorziene en stressvolle situaties, schudt plan B en C moeiteloos uit je mouw en je handbewegingen lopen vloeiend en doeltreffend tegelijkertijd. De operatiekamer is je tweede thuis en die rust straal je ook uit.
Ariën was op z’n best.
Als gevolg van een tragisch ski-ongeluk is Ariën overleden, zonder dat er sprake was van een lawine. Uit het leven gerukt.
Ariën heeft een bruisend en actief studentenleven gekend in Leiden. Na slechts een jaar ANIOS te zijn geweest in zijn geliefde MCH Westeinde en zonder ook maar een enkel gepubliceerd wetenschappelijk artikel, mocht hij in dezelfde regio in opleiding. Dat zegt alles over zijn klinische, sociale en operatieve vaardigheden. Alexander de Mol van Otterloo en Jaap Hamming waren zijn opleiders in het Westeinde en het LUMC. Na een fellowship vaatchirurgie in hetzelfde Westeinde, begon Ariën in Ziekenhuis Amstelland, waar hij in totaal 16 jaar heeft gewerkt.
Ariën hield van zijn vak en zag opereren als zijn passie. Als je zelf in de problemen kwam bij een operatie dan belde je hem als eerste. Ariën was een multitalent. Naast dat hij een begenadigd chirurg was, was hij ondernemer en bestuurder tegelijkertijd. Deze unieke combinatie zorgde ervoor dat de vakgroep en de afdeling chirurgie floreerde. Maar ook het ziekenhuis als geheel. Zijn visie, loyaliteit en indrukwekkende arbeidsethos werden ziekenhuis breed gewaardeerd. Met grote regelmaat werd om zijn advies gevraagd bij het MSB-bestuur en de Raad van Bestuur. Het resulteerde wel in zeer veel commissies, vergaderingen en telefonisch overleg, zonder dat zijn klinische werkzaamheden hieronder leden.
Indrukwekkend was zijn rol als crisis coördinator in Covid tijd. Bijna 2 jaar lang was hij 24/7 beschikbaar voor het ziekenhuis en de regio. Voor beleidszaken, medewerkers en patiëntenzorg. Hij heeft een leidende rol gespeeld bij de samenwerking in het borstkankercentrum Ziekenhuis Amstelland-AUMC, terwijl hij vaatchirurg was. Hij stond aan de basis van het succes van het wond expertisecentrum en heeft met Amstelring thuiszorg opgezet, de zogeheten anderhalvelijnszorg. Vanzelfsprekend was hij voorzitter van de commissie wondzorg en decubitus.
Ook leidde hij physician assistants en verpleegkundig specialisten op, was hij een graag geziene gast op visie dagen en regionaal overleg, waaronder het A9 vaatnetwerk, ROAZ Noord Holland/Flevoland Focusgroep capaciteit en regionaal projectteam vaccinatieprocessen. Verder deed hij meer dan 5 jaar lang onbezoldigd vaatdienst in het AUMC, naast zijn eigen vaatdiensten en vaatachterwacht, om de 24 uur. Hij was medisch manager OK en integreerde de plastische chirurgie in de vakgroep. Typerend was dat hij zelfs in de stuurgroep noodstroomvoorziening zat.
Ariën is bijna 10 jaar lang vakgroep voorzitter geweest. Hij was in alle opzichten een stuwende kracht en overduidelijk aanwezig tot in de haarvaten van het ziekenhuis. Dat resulteerde in een persoonlijke hechte band met vele medewerkers. Hij kwam op voor de rechten van de medewerkers met minder grote stem in de organisatie. Ook had hij heel goed door dat onze zorgtaak een team effort is. Dat wij, als chirurgen, een belangrijke taak hebben, maar dat verpleegkundigen écht zorgen. En dat we zonder poli- en operatieassistenten, pa’s, verpleegkundig specialisten, vaatlaboranten, gipsmeesters, schoonmakers, logistiek- en baliemedewerkers weinig voor elkaar krijgen.
Ariën laat in het ziekenhuis een grote leegte achter. De leegte in zijn gezin is nog vele malen groter. Namens de hele Nederlandse Vereniging voor Heelkunde wens ik zijn vrouw en onze collega Arianne Ploeg, hun 2 dochters, Magalie en Emmy en geliefden alle sterkte toe bij het dragen van dit immense verlies.
Frank Garssen